İngiltere

İngiltere – Child Migration Programs (Çocuk Göçü Programları)
Dönem: 1869 – 1970’ler.

Çocuklara İngiltere’de yetim oldukları yalanı söyleniyor.
Zorla kiliselere ve tarım kamplarına yerleştiriliyorlar.
Ailelerinden haber alamayan çocuklar,
hayat boyu kimlik ve aidiyet krizleri yaşıyor.
Birçok çocuk, hâlâ ailelerine ulaşamamış durumda.

İngiltere, yoksul çocukları Avustralya, Kanada,
Yeni Zelanda ve Güney Afrika’ya göç ettirdi.
Çoğu “yetim” ya da yoksul çocuk,
çalıştırılmak veya evlatlık verilmek için gönderildi.
Birçoğu şiddet ve istismara maruz kaldı.
İngiltere 2010’da resmen özür diledi.

Yoksulluk, yetimlik veya “toplumsal normlara uymama” bahanesi.
Devlet ve/veya kilise iş birliği.
“İyilik” kılıfı altında aslında sömürü.
Fiziksel, psikolojik veya cinsel şiddet.
Devletlerin geç gelen özrü ve tazmin talepleri.

İngiltere Başbakanı Gordon Brown, 24 Şubat 2010’da, Britanya’nın Child Migrant Programme (Çocuk Göç Programı) nedeniyle resmî bir özür yayınladı. İşte o özrün İngilizce ve Türkçe metni:

İngilizce (Orijinal)
“To all those former child migrants and their families, we are truly sorry. They were let down. We are sorry that they were allowed to be sent away at the time when they were most vulnerable. We are sorry that instead of caring for them, this country turned its back. And we are sorry that the voices of these children were not always heard, their cries for help not always heeded.”

Türkçe (Çeviri)
“Tüm eski çocuk göçmenlere ve ailelerine, gerçekten üzgünüz. Onlar yüzüstü bırakıldı. En savunmasız oldukları zamanda gönderilmelerine izin verildiği için üzgünüz. Onlara bakmak yerine, ülkemizin onlara sırtını döndüğü için üzgünüz. Ve bu çocukların seslerinin her zaman duyulmadığı, yardım çığlıklarının her zaman dikkate alınmadığı için üzgünüz.”

Bu özür, İngiltere’nin 1869-1970 arasında yaklaşık 130 bin yoksul çocuğu Avustralya, Kanada, Yeni Zelanda gibi ülkelere göndermesi üzerine yapılmıştı. Çocukların çoğu orada istismar edildi, zorla çalıştırıldı veya kötü muamele gördü.

“İzninizle, sayın Başkan, bir açıklama yapmak istiyorum.
1960’ların sonlarına kadar, arka arkaya iktidara gelen Birleşik Krallık Hükûmetleri uzun bir süre ‘çocuk göç programlarını’ destekledi… Bu programlarla 3–14 yaşlarındaki çocukların yurt dışında daha iyi bir yaşam kurma fırsatı bulacağı düşünülüyordu ancak bu uygulamalar hatalı çıktı. Çok sayıda savunmasız çocuk dayanılmaz zorluklar yaşadı… Çoğunlukla anne veya babalarının rızası olmadan gönderildiler. Onlara acımasızca yetim oldukları, ebeveynlerinin öldüğü söylendi… Ve bu önemli günün gelmesinin ve hak edilen tam ve şartsız özrün sunulmasının bu kadar uzun sürmesinden üzgünüz.”

“Tüm eski çocuk göçmenlere ve ailelerine, bugün burada olanlara ve dünyanın dört bir yanındaki herkese – her birinize – söylüyorum: Gerçekten üzgünüz, yüzüstü bırakıldıkları için. En savunmasız olduklarında gönderilmelerine izin verildiği için üzgünüz. Onlara bakmak yerine bu ülke onlara sırtını çevirdiği için üzgünüz. Bu çocukların sesleri her zaman duyulmadığı, yardım çığlıkları her zaman dikkate alınmadığı için üzgünüz. Ve bu önemli günün gelmesinin ve hak edilen tam ve şartsız özrün sunulmasının bu kadar uzun sürmesinden dolayı üzgünüz.”

“Başbakan olarak, tüm millet adına özür dilemek istiyorum… Bütün hayatınız boyunca sizinle ilgileneceğiz.”

Brown, yaklaşık 130.000 çocuğun 1870–1970 yılları arasında ailelerinden alınarak İngiltere’den Commonwealth ülkelerine gönderildiğini ve birçoğunun istismar yaşadığını ifade etti
Çocuk Göçmenleri Güvencesi

Özür, çocukların yaşadığı ihmal, yalanlar, seslerinin duyulmaması ve geciken adalet için tam ve şartsızdı .

Ayrıca Family Restoration Fund (Aile Yeniden Birleşme Fonu) kurulacağı duyuruldu
İngiltere’nin 2010’daki Child Migrant Programme (Çocuk Göç Programı) özrünün ardından ciddi tartışmalar ve bazı somut adımlar atıldı, ancak süreç karmaşıktı. İşte özrün etkileri ve tazminat süreci hakkında detaylar:

Özür, birçok mağdur için geç kalmış olsa da önemli bir “resmî kabul” anlamına geldi.

Bazı çocuklar ilk kez devletin suçu kabul ettiğini gördü ve duygusal bir rahatlama yaşadı.

Birçok mağdur, özrün yanı sıra maddi destek ve aile köklerini araştırma hakkı istedi.

Toplumda Farkındalık:

İngiliz kamuoyunda geniş yankı buldu, özellikle Avustralya medyasında büyük haber oldu.

Çocuk Göçü olayı, uzun süre “gizlenmiş” veya görmezden gelinmişti; bu özür konuyu gündeme taşıdı.

Araştırmalar & Belgeseller:

BBC ve Avustralya kanalları, bu olayla ilgili birçok belgesel ve röportaj yayınladı.

Bazı mağdurların hikâyeleri kitaplaştırıldı.

✅ Tazminat Süreçleri
Family Restoration Fund (Aile Yeniden Birleşme Fonu):

Hükûmet, özürle birlikte 6 milyon sterlinlik bir fon kurdu.

Amaç: Mağdurların ailelerini bulmalarını sağlamak ve aile kökenleriyle yeniden bağlantı kurmalarını finanse etmek.

Ancak: Bu fon sadece seyahat, danışmanlık ve aile bulma masraflarını karşılıyordu; doğrudan para ödemesi yoktu.

Avustralya’nın Tazminatları:

Mağdurların büyük kısmı Avustralya’ya gönderildiği için, Avustralya da 2009’da resmî özür diledi.

Bazı eyaletler, mağdurlara tazminat ve danışmanlık hizmetleri sundu.

Ancak mağdurlar İngiltere’den de nakit tazminat talep etti.

Eleştiriler:

Mağdurlar ve destek grupları, İngiltere’nin sadece “sözlü özür” ile yetinmesini sert şekilde eleştirdi.

Doğrudan tazminat verilmemesi ve sorumluların yargılanmaması tepki çekti.

Yeni Talepler:

2017’de İngiltere’de açılan bir parlamento soruşturmasında, mağdurlar doğrudan tazminat talep etti.

2018’de önerilen bazı reformlar oldu; ancak hâlâ birçok mağdur için kapsamlı bir tazminat programı yok.

✅ Bugünkü Durum (2025 İtibarıyla Durum)
İngiltere’de resmî bir “nakit tazminat” programı yok.

Family Restoration Fund hâlen işlemiyor.

Mağdurlar ve insan hakları grupları hâlâ daha güçlü bir “tazminat ve onarım” süreci için mücadele ediyor.

Bazı mağdurlar hâlâ ailelerine ulaşamamış durumda.

📌 Kritik Gerçek:
İngiltere bu olayda, özür ve kısmi destek fonu dışında büyük çaplı bir “para tazminatı” vermeyen nadir ülkelerden biri oldu. Özür daha çok “sembolik” kaldı.